Gezelligheid, dan toch kaal en een fietstocht

Dag trouwe lezers en lezeressen,

De tweede week is voorbij gevlogen, en ik heb jullie weer wat te melden. ;-)

Afgelopen week is het op het werk erg druk geweest. Ik heb inmiddels een groot gedeelte van de werknemers gesproken, en er is de komende tijd genoeg te doen.
Vrijdag werd traditioneel afgesloten met de vrijdagmiddagborrel. Er is een flinke tv aanwezig op het werk, maar geen kabel. Aangezien Roemenie en Nederland speelden, moest er natuurlijk iets geregeld worden om de wedstrijd te kunnen zien. Uiteindelijk is ervoor gekozen om een kabel van 40 meter aan te schaffen, en deze tussen het tegenover liggende hotel en ons terras te hangen. Erg ingenieus en het begin van een mooie avond. ;-) Na de wedstrijden, en de nodige drank, heb ik het nachtleven van Galati verkend met een aantal Aiesec’ers, rond 4 uur was het mooi geweest en lag ik in mijn bedje.

Dan zaterdag. Ik zat er al een tijdje aan te denken om al mijn haar maar eens van mijn hoofd te laten scheren, en zaterdag is dit dan eindelijk gebeurd. :-) Een collega bood me aan om dit te doen, ik heb toegezegd, en jullie kunnen het proces en het resultaat zien op het filmpje en de foto’s. Ik ben niet ontevreden, en ik moet zeggen dat het erg relax is om een kale kop te hebben! :D
Verder was er zaterdag een minder prettig moment. Ik had al vernomen van andere studenten, die hier eerder geweest zijn, dat op een andere manier afscheid genomen wordt van overledenen. Dit weekend heb ik dat dus daadwerkelijk zelf gezien. Nadat iemand overlijdt kunnen de nabestaanden drie dagen afscheid nemen van deze persoon. Vervolgens wordt de betreffende man of vrouw in een open kist naar de begraafplaats gereden. Ik passeerde deze stoet en zag, in dit geval de overleden man, liggen in zijn kist. Ik moet zeggen dat ik zijn groen gekleurde gezicht niet snel zal vergeten, en dat is niet echt een positieve opmerking! :S

Vervolgens de laatste dag van het weekend. Dezelfde collega die me aangeboden had om als kapper te fungeren, heeft me de omgeving van de stad laten zien. Hij heeft zelf een fiets, en ik kon de fiets van het bedrijf lenen. Dit was helemaal geen straf, wat je ook wel op de foto kunt zien. Het is een aardig nieuwe mountainbike, waarvan zelfs het achterlicht gaat branden als je in de remmen knijpt. :-) Rond 12 uur zijn we op de fiets gestapt, waarna we met de veerboot de Donau over gestoken zijn. We hebben ongeveer 4 uur rond gereden, wat weer mooie foto’s opgeleverd heeft.

’s Avonds was het tijd om een tweede Nederlander te verwelkomen. Herman Broekhuizen loopt de komende 10 weken stage bij een ander Nederlands bedrijf, hier in Galati. Hij blijft de komende dagen bij mij logeren, totdat zijn appartement geregeld is. Tof dat er nu twee gasten zijn die de kroeg oranje kleuren. ;-)

Ten slotte ben ik erachter gekomen dat de meeste vrouwen hier geen BH’s dragen, aangezien het daar simpelweg te warm voor is, en dat dit niet altijd even smakelijk is. ;-) Dat er eigenlijk helemaal geen plaats is voor fietsers op de wegen, maar dat je, als je op het trottoir fietst, aangehouden wordt en toch maar gewoon tussen de auto’s moet gaan fietsen die aardig hard voorbij razen. En dat de vele straathonden hier toch eigenlijk best lief zijn voor mij, en zelfs de vele straatkatten met rust laten. :-)

Pa pa!