Trip!

Bun ziua,

Op het moment dat ik mijn 8ste update ga typen besef ik dat het waarschijnlijk de voorlaatste zal zijn. Gisteren is bevestigd dat mijn ticket geboekt is voor 3 September, 16.15 uur zet ik weer voet op Nederlandse bodem. Hoewel ik het hier nog steeds goed naar mijn zin heb, kijk je toch uit naar thuis, als het einde in zicht komt. Je bent al bezig met cadeaus bedenken voor degene die me hier goed opgevangen hebben e.d., wel een rare gedachte.

Ik vind het daarentegen uiteraard belangrijk dat ik hier alles goed afrond voordat ik vertrek. Toen ik twee weken geleden met Bami en Nel (Thijs Pennings en Niels van den Bogaert voor degene die de bijnamen niet kennen) door het land ben gaan reizen, wat een erg geslaagde vakantie is geweest trouwens, maar daar later meer over, is DMT begonnen met werken volgende richtlijnen zoals opgezet in samenwerking met de werknemers. Ik weet niet zeker of ik het al eerder verteld heb, maar dit komt in grote lijnen neer op wie, wat, wanneer op welke manier moet doen, wie verantwoordelijk is, en hoe er gecommuniceerd moeten worden. Inmiddels heb ik een aantal evaluatiegesprekken gevoerd, en ik ben niet ontevreden. Er zijn nog een aantal zaken die beter kunnen, en dat zal opgepakt worden in de komende anderhalve week.

Dan de trip met Bami en Nel. Zoals ik al eerder aangaf is de vakantie zeer goed bevallen. Eigenlijk geen noemenswaardige problemen onderweg, veel gezien, veel gedaan en erg veel gelachen. Ik zal een korte samenvatting geven:

Erg mooi was dat mij de mogelijkheid wat geboden om een auto van DMT te gebruiken, waardoor we relatief goedkoop door het land hebben kunnen reizen. De eerste dagen hebben we doorgebracht in Boekarest: Rond slenteren, lekker eten, (bijna) afgezet worden door een taxi chauffeur, roeien in het park, militair museum bezoeken en wat te weten komen over de historie van de stad.

Vervolgens zijn we de bergen ingetrokken. Zeer mooie omgeving, erg jammer dat we dit niet in Nederland hebben, de foto’s spreken voor zich. Onze tent is getest op zo’n 1.500 meter hoogte, en hij heeft de proef doorstaan. Echter, zonder slaapzakken of matjes is het toch wel koud en krijg je op den duur last van je rug en heupen. De auto bleek ook een goede slaapplek. ;)

Op een gegeven moment kwamen we op het geniale idee om quads te huren en twee uur door de bergen te crossen. Erg gaaf, helemaal als je op een gegeven moment een beer tegenkomt! :D Volgens mij was deze beer redelijk gewend aan mensen, en deed verder niet veel behalve schooien om voedsel, maar toch stroomt de adrenaline door je lijf wanneer je er met een quad langs moet rijden. ;)

Tussendoor hebben we leuke stadjes/steden en bijbehorende kroegen bezocht. :) Tequila is een borrel gebleken die ons goed gezind was deze vakantie. ;) Zo vloog ruim een week voorbij, heb ik vervolgens Bami en Nel Galati laten zien, en hebben we ten slotte een paar dagen bij kunnen komen aan de kust. Na twee weken, ruim 2.500 km. op de teller en vele onvergetelijke (klinkt overdreven, maar goed) momenten was het dan tijd om voor de tweede keer afscheid te nemen, maar deze keer niet voor lang.

Ik sla nu natuurlijk veel over, maar als ik alles ga vertellen wordt dit verhaal veel te lang. Sommige hebben waarschijnlijk al wat gehoord van Bami en Nel, anderen horen de details later, en de foto’s geven sowieso ook een goede impressie. :)

Ik zie jullie allemaal snel weer!

Kusjes en een knuffel,

Dirk